21 χρόνια από την 9/11. Ένας χρόνος από την ήττα στο Αφγανιστάν που την πληρώνει ακόμα και η κυρία Μαρία της γειτονιάς.

Την Κυριακή συμπληρώνονται 21 χρόνια από την τρομοκρατική επίθεση με χρήση 4ων αεροπλάνων στις Η.Π.Α.  

11η Σεπτεμβρίου ή αλλιώς η μέρα που άλλαξε τόσο βίαια τον κόσμο που ζούμε. 

Γράφει ο Ζαχαρίας ο Μυτιληνιός 

Το σημερινό άρθρο αφορά τα λεγόμενα AFTERMATH της μεγαλύτερης αποτυχίας των ΗΠΑ στην ιστορία τους. Μιας αποτυχίας που στοίχησε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια στις οικονομίες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και κυρίως συνέθλιψε παγκόσμια τα ανθρώπινα δικαιώματα στο όνομα της υποτιθέμενης ασφάλειας. 

21 χρόνια μετά τις 4 πτήσεις, που δύο κατέληξαν στους δίδυμους πύργους του World Trade Center, μια στο Πεντάγωνο και μια σε ένα χωράφι (χάρη στις προσπάθειες του πληρώματος και των επιβατών που θυσιάστηκαν για να αποτρέψουν την πτώση πιθανόν στον Λευκό Οίκο) τι έχει κερδίσει ο κόσμος; 

Η απάντηση είναι μια: ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ 

Όταν λοιπόν δεν έχεις κερδίσει τίποτα τότε αρχίζεις τα αντίστροφα μαθηματικά. 

ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ;

Οι Αμερικανοί, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Μπράουν, έχουν υποστεί και θα υποστούν (από περίθαλψη Βετεράνων, πληρωμές αναπήρων πολέμου κλπ) συνολικές απώλειες 8 τρις δολαρίων. Συνολικά οι σύμμαχοι θα έχουν αφαιρέσει από τις οικονομίες και τους πολίτες τους περί τα 10 τρις δολάρια. 

Αν το νούμερο αυτό το αφήσεις μόνο του να κρέμεται μέσα στην ιστορία πιθανόν δεν θα προκαλεί τίποτα άλλο ίσως από ένα σοκ για το ύψος του. Όταν όμως το συγκρίνεις για παράδειγμα με το κόστος του Σχεδίου Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, που κόστιζε 150 σημερινά δις δολάρια, τότε αρχίζει ο θυμός και κυρίως οι ερωτήσεις. 

Πως είναι δυνατόν η ανοικοδόμηση της Ευρώπης να κόστισε λίγο παραπάνω από το 1% που κόστισε ο πόλεμος σε ένα κράτος (Αφγανιστάν) και εν τέλη ο πόλεμος να χάθηκε; 

Πέρυσι τέτοια εποχή γράψαμε μια σειρά από άρθρα για το Αφγανιστάν (μπορείτε να τα δείτε εδώ), για λόγους οικονομίας και κυρίως για να μην σας κουράσουμε δεν θα μπούμε στην ουσία του τι έγινε στο Αφγανιστάν. Θα δούμε όπως, έστω και επιφανειακά, τι μας κόστισε εμάς, ως πολίτες αυτού του κόσμου, η σειρά των λαθών συνεχόμενων κυβερνήσεων (Μπους, Ομπάμα, Τραμπ, Μπάιντεν) τα οποία συνεχίζονται μέχρι και τις μέρες μας. 

Ο αποκαλούμενος "πατριωτικός νόμος" στις ΗΠΑ ή "αντιτρομοκρατικός νόμος" στην υπόλοιπη Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, που στη συνέχεια συνοδεύτηκαν από τα επόμενο έκτρωμα που λέγεται "αντιρατσιστικός νόμος", δημιούργησαν ένα τέρας στο όνομα του οποίου πολίτες παρακολουθούνται μόνο και μόνο γιατί αντιδρούν στα εκάστοτε αφηγήματα, άνθρωποι "εξαφανίζονται" και δεν τους βρίσκει ποτέ κανείς, ίσως γιατί κάτι έγραψαν που δεν βόλευε και κυρίως τα έθνη / κράτη δεν τα διοικούν πλέον πολιτικοί, αλλά εταιρείες που μαριενοτοποίησαν το πολιτικό σύστημα. 

Τα 10.000.000.000.000 (τρις) που δαπανήθηκαν δεν πήγαν φυσικά στο Αφγανιστάν. Πάνω από το 90% των χρημάτων αυτών δαπανήθηκαν για την "εξέλιξη" των συστημάτων επιβολής του νόμου (άρα και όσων θέλουν οι εταιρείες) σε παγκόσμιο επίπεδο, σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς για έναν εχθρό που πολεμάει με σφεντόνες, αλλά εν τέλη κερδίζει τον πόλεμο (άρα ελεύθερα υποθέτουμε ότι τα χρήματα δεν πήγαν στον πόλεμο αυτόν), ενώ ειδικοί σε όλον τον κόσμο εκτιμούν ότι περί το 50% πήγαν σε συστήματα παρακολούθησης, όχι των τρομοκρατών, αλλά ακόμα και της κυρίας Μαρίας με τα μεγάλα στήθη στο απέναντι διαμέρισμα, επειδή τόλμησε και έγραψε σε κάποιο σόσιαλ ή είπε στην κουμπάρα της την Ελένη με τα τεράστια οπίσθια, κάτι που δεν άρεσε στον κάθε Κούλη αυτού του κόσμου. 

Ναι 5 τρις δολάρια για εγκαταστάσεις, δορυφόρους, predator και άλλα 200 και πλέον λογισμικά για να πολεμήσουμε την Αλ Κάιντα. 

Μόνον που στην μετά Αλ Κάιντα εποχή δεν έχουμε μια τρομοκρατική οργάνωση, αλλά πάνω από 400... Ναι καλά διαβάσατε. Το 2001 υπήρχε μια τρομοκρατική οργάνωση, αλλά σήμερα μετά από ένα σκασμό χρημάτων έχουμε εμείς οι εξελιγμένοι δυτικοί δημιουργήσει ένα ΤΕΡΑΣ με 39.900% επιπλέον τρομοκρατικές οργανώσεις σε σχέση με πριν 21 χρόνια. 

Σήμερα 21 χρόνια μετά οι φιλόσοφοι και οι στοχαστές γενικότερα της μετά μοντέρνας εποχή , μεταξύ των στοχασμών τους περιλαμβάνονται πολλά ερωτήματα που πολλές φορές ακόμα και η εκστόμιση τους μπορεί να σε βρει δεμένο σε ένα αεροπλάνο και στο δρόμο για υπόγεια ή χειρότερα στο Γκουαντάναμο. Και πάντα με τη συμφωνία των καλοκάγαθων μυστικών υπηρεσιών της χώρας σου. Θα σας παραθέσω για σκέψη μόνον μια. 

Άραγε όταν έχεις έναν πόλεμο στο έδαφος σου, το να φέρεις το πρόβλημα στη χώρα που σου επιτίθεται άμεσα (με χρήση της πολεμικής της μηχανής) ή έμμεσα (προσπαθώντας να σου αλλάξει τις θρησκευτικές, πολιτικές, πολιτισμικές πεποιθήσεις ήθη και έθιμα) γιατί σε καθιστά τρομοκρατική οργάνωση;

Αυτό το ερώτημα είναι από αυτά που χαρακτηρίζονται ως "χαμηλών λιπαρών" γιατί τα άλλα όπως είπαμε είναι για φίμωση, δέσιμο και κουκούλα... 

Το 2001 και τα όσα ακολούθησαν το 2003 στο Ιράκ και οι επιπτώσεις στη ζωή του μέσου Αμερικανού,  μοιάζουν τόσο πολύ με τα όσα ζούμε σήμερα στη χώρα μας. Πράγματα που άλλαξαν όπως θα δούμε τον τρόπο σκέψης του μέσου Αμερικανού αλλά κυρίως το πως αποφασίζει για το αύριο. 

Από το  2001 έως και την εισβολή στο Ιράν η κυβέρνηση Μπους πέτσωσε τα ΜΜΕ με απίστευτα κονδύλια. Χρησιμοποίησε ψευδείς διαρροές σε συγκεκριμένους μεγαλοδημοσιογράφους, που σαν παπαγάλοι μετέδωσαν τις χαλκευμένες πληροφορίες περί δήθεν ύπαρξης Όπλων Μαζικής Καταστροφής (WMD) στο Ιράκ, μόνο και μόνο για να μπορέσουν να εισβάλουν στο Ιράκ. 

Γιατί εισέβαλαν στο Ιράκ; Για να ανατρέψουν τον Σαντάμ θα πει κάποιος, ο οποίος ήταν δικτάτορας. Αυτή είναι η αφελής απάντηση γιατί αυτός που θα κοιτάξει πιο βαθιά θα δει ότι μετά την πτώση του Σαντάμ στη χώρα αυτή ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. Αυτοί που κέρδισαν είναι οι Βρετανικές και Αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου οι οποίες πήραν τα πεδία άντλησης και μέχρι και σήμερα ξεζουμίζουν κυριολεκτικά τους πόρους του Ιράκ αποκλειστικά για το δικό τους όφελος. Γιατί οι Ιρακινοί 18 χρόνια μετά την δεύτερη εισβολή στο Ιράκ πεινούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά. 

Τα πετσωμένα ΜΜΕ της Αμερικής ακόμα και σήμερα που έχουν αποκαλυφθεί τα πάντα το συγκεκριμένο ζήτημα φροντίζουν να μην το αγγίζουν καν. Σας θυμίζει τίποτα; 

Μετά από τόσα χρόνια κρατάω μόνον μια φράση ενός καθηγητή μου (παραιτηθείς αξιωματικός του στρατού των ΗΠΑ, που πολέμησε στο Ιράκ κατά τον πρώτο πόλεμο, που μετά σιχάθηκε τους πολέμους και τη στολή τόσο πολύ που αφιερώθηκε ως καθηγητής Πανεπιστημίου στο να μαθαίνει τους φοιτητές του πως να βλέπουν την μεγαλύτερη εικόνα) : 

Η πτώση των εκλεγμένων κυβερνήσεων ξεκινά όταν ενεργούν σαν καθεστώτα και το λάθος που κάνουν είναι ότι νομίζουν πως περιβάλλονται από εσωτερικούς εχθρούς και γι΄αυτό στρέφονται στις μυστικές τους υπηρεσίες, τότε είναι που ξεκινούν τα απανωτά τους λάθη, η απομάκρυνση από τους πολίτες και τα προβλήματα τους και επιβολή μέτρων που τους οδηγούν στην πολιτική συνταξιοδότηση.